O.T.M. formuleert bedenkingen bij de UPTR eisenbundel
Enige tijd geleden publiceerde UPTR een eisenbundel ten gunste van het Belgisch voorzitterschap van de EU. Het loont de moeite om even stil te staan bij dit document. Immers, verladers en wegvervoerders zijn met elkaar verbonden; de regelgeving die geldt voor het wegvervoer heeft direct of indirect op de dienstverlening en wellicht ook op de prijszetting.
Er is de regelgeving rond bestuurdersattesten, verklaring non-activiteit,... administratieve lasten die o.i. enkel een toegevoegde kost, maar geen toegevoegde waarde bieden. Een kost die de tarieven ongetwijfeld in de hoogte jaagt.
Er is regelgeving die in zekere zin de concurrentie vervalst: verschillende (verplichte) betalingstermijnen, 5e Europese richtlijn inzake verzekeringen, harmonisering van de technische regelgeving. We maken ons geen illusie; deze verschillen leiden tot onderscheid in de kostenstructuur en dus ook in de tarieven.
Er is regelgeving die maakt wegvervoerders bij het inplannen van transporten rekening moeten houden met onderlinge verschillen tussen de landen; we denken dan aan rijverboden, toegelaten massa. Deze onderlinge verschillen vereisen meer alertheid en wellicht ook extra prestaties om alles correct geregeld te krijgen. Extra manuren die betaald moeten worden en dus een negatieve invloed hebben op de prijszetting.
Dan is er het thema "Ecocombi's". OTM's standpunt is genoegzaam bekend en is geheel in lijn met wat UPTR suggereert.
En ja, wij hebben dat minimum aan begrip voor thema's zoals onderbreking en maximum aan rijtijden en de verloren minuut. OTM is graag bereid om mee na te denken over meer pragmatische benaderingen; uiteraard zonder het aspect veiligheid uit het oog te verliezen.
Wat ons echter in de tekst van UPTR het meeste aansprak is hun algemeen standpunt m.b.t. internalisering van externe gevolgen. Zeer mooi hoe ze de link leggen tussen de verkooprijs van producten – door verladers geproduceerd – en de transportprijzen. Zoals reeds herhaaldelijk gezegd, vormt logistiek al snel 5 tot 10 % van de kosten van een producerend bedrijf. Logisch dus dat Europa het zich niet kan veroorloven dat prijzen van de exportproducten stijgen. En of producten verbruikt worden in Europa of er buiten, het is de eindverbruiker die de rekening betaalt !
